Posted On 26 Haziran 2014 By In Ka'ralamalar With 1020 Views

Bu dünyadan bir Kazım geçti, Kazımca…

Bugün Kazım Koyuncu’nun ölüm yıldönümü. 9 sene önce bugün cenazesi kaldırıldığında Hopa’daydım ve muazzam bir kalabalık vardı. Müziği, duruşu, söylemleri ile bu ülkenin en çok ihtiyaç duyduğu kişiliklerinden biriydi o ve toprağa verdik… O ve onun gibi insanların düşünce ve pratiklerini aktüel hayatımıza aktarmadığımız sürece yok olmaya mahkum olacağız demektir. Bunu onun cümlelerini biraz değiştirip aktarmaya çalışırsam eğer:

Kürt’üm dedim, hiçbir şey demediler… Alevi’yim dedim, hiçbir şey demediler… Türk’üm dedim, hiçbir şey demediler… Rum’um, Ermeni’yim, Arap’ım, Laz’ım, Çerkez’im dedim; yine hiçbir şey demediler… Ne desem farketmiyordu; ben ne desem onlar bir şey demiyorlar, sadece bir saate bakıyorlardı…

Çünkü diğerlerinin hepsi öldürülmüştü. Bir tek ben kalmıştım ve celladımla konuşuyordum… O ise durmadan bir saate bakıyordu ölüm anımı kaçırmamak için; yargıçların gölgesinde, ayağı her an altımdaki sandalyeyi tekmeleyecek(miş) gibi!

– Bu dünyadan bir Kazım geçti, Kazımca…